Тормыш шавы, ыгы-зыгы тулы
Вокзалларга моңнар таратып,
Газиз уллар китә ил сагына,
Китә йөрәкләрне канатып.
Шул сәгатьтән телефоннар чыңлый,
Өзелгән җан җебен ялгатып.
Телдә, күңелләрдә тик бер теләк:
Сау гына бул, улым, канатым!
Илләр имин булса, уллар кайтыр,
Күз яшьләрен шатлык таратыр.
Көтү-сагынулар эзе булып
Ана йөрәгенә җөй ятар.

